close

Top Panel
See here
Top Panel

Το θέμα της προστασίας των ζώων, αφορά όλους μας και όχι μόνο τους φιλόζωους συμπολίτες μας.

Έχει σχέση με τον πολιτισμό μας, με την εικόνα της κοινωνίας μας και την καθημερινότητά μας.

Το θέμα το αντιμετωπίζουμε όλοι μπροστά μας.

Print

ΑΜΕΣΗ ΒΟΗΘΕΙΑ

 Έπαθε κατι το Ζωάκι σας?

Βρήκατε ενα Zωάκι- Πουλάκι στο  Δρόμο?

ΚΤΗΝΙΑΤΡΟΙ

Ελλάδας

Αττικής

PET TAXI

  • Αθήνας           1. 6945333218   2. 6949476303  3. 6944338864
  • Θεσσαλονίκης  1. 6938470809   2. 6937437144  3. 6948284000

ΟΔΗΓΙΕΣ ΔΙΑΣΩΣΗΣ

Βοήθεια σε Δηλητηριασμένο Ζώο

Πρώτες Βοήθειες σε Τραυματα απο Δαγκώματα

 Πρώτες Βοήθειες στο ΣΚΥΛΟ

ΣΥΝΗΘΕΣΤΕΡΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ

1. Ατυχήματα στο δρόμο

Μπορεί να τύχει να δείτε το ατύχημα ή ο σκύλος σας να επιστρέψει στο σπίτι τραυματισμένος. Τι πρέπει να κάνετε; Εμποδίστε την κάθε κίνηση του σκύλου και βγάλτε τον αμέσως από το δρόμο (βλέπετε σημειώσεις παρακάτω για τη μεταφορά τραυματισμένου σκύλου ώστε να μη σας δαγκώσει). Προσέχετε ιδιαίτερα τα τραυματισμένα άκρα. Βάλτε μια κομπρέσα με κρύο νερό, χρησιμοποιώντας βρεγμένο βαμβάκι όπου υπάρχει αίμα, και προπαντός κρατήστε το σκύλο σε μέρος ζεστό και άνετο. Τηλεφωνήστε αμέσως στον κτηνίατρό σας για περισσότερε οδηγίες.

2. Πληγές στα πόδια

Ξαφνικό μάτωμα στα πόδια, είτε ο σκύλος κουτσαίνει είτε όχι. Τέτοια τραύματα μπορούν να προκληθούν στη θάλασσα ή σε οικοδομές. Παρόμοια συμπτώματα παρατηρούνται και από σπασμένο νύχι. Αν τρέχει πολύ αίμα, τυλίξτε το πόδι με βαμβάκι και στη συνέχεια με επίδεσμο προσέχοντας η πίεση να είναι ίδια παντού. Μη λυγίζετε ποτέ σπασμένο νύχι. Πηγαίνετε το σκύλο σας αμέσως στο κτηνίατρο. Ποτέ μη χρησιμοποιείται ελαστικό επίδεσμο ή άλλο υλικό που να σφίγγει πολύ.

3. Τραυματισμός στο μάτι

 Το μάτι φαίνεται ερεθισμένο ή είναι κλειστό. Ψάξτε να δείτε αν έχει μπει κάτι μέσα στο μάτι του σκύλου. Αφαιρέστε το οποιοδήποτε ξένο σώμα πλένοντας το μάτι με χλιαρό νερό. Κρατήστε το σκύλο σε ημίφως μέχρι να τον πάτε στο κτηνίατρο. Αν αυτό δεν μπορεί να γίνει αμέσως, βάλτε μια σταγόνα παραφινέλαιο ή ελαιόλαδο στο μάτι και μην αφήνετε το σκύλο να το τρίβει με το πόδι του ή επάνω σε αντικείμενο.

4. Οξεία διάρροια

Ακαθαρσίες ρευστές που μπορεί να περιέχουν και αίμα, συχνά συνοδεύονται από εμετό και αδυναμία στα πίσω πόδια. Μη δίνετε καθόλου τροφή και κρατήστε το σκύλο σε μέρος ζεστό. Βρέχετε το στόμα και τα ούλα με χλιαρό διάλυμα: μια κουταλιά της σούπας γλυκόζη ή ζάχαρη σε ½ λίτρο νερού. Αν ο σκύλος είναι εξασθενημένος, πηγαίνετέ τον αμέσως στον κτηνίατρο. Αν εξακολουθεί να είναι ζωηρός, κοιτάξτε μήπως συνέλθει χωρίς την επέμβαση κτηνιάτρου, αν χειροτερέψει πηγαίνετέ τον για να του χορηγηθεί θεραπεία με φάρμακα.

5. Τσιμπήματα και δαγκώματα φιδιού

Ξαφνικός οξύς πόνος και ερεθισμός που συχνά συνοδεύεται από πρήξιμο. Αν το τσίμπημα είναι κοντά στο λαιμό, μπορεί να προκαλέσει δύσπνοια. Κρατήστε το σκύλο σε μέρος δροσερό και αποφεύγετε τις πολλές κινήσεις. Βρέχετε το πρήξιμο με κρύο νερό. Πηγαίνετέ τον αμέσως στον κτηνίατρο, αν το πρήξιμο εξακολουθεί για περισσότερο από μια ώρα και αν είναι στο λαιμό ή στο πρόσωπο. Κρατήστε τη γλώσσα του προς τα μπρος, ώστε να μην εμποδίζετε η αναπνοή.

6. Σπασμοί

Ξαφνικοί σπασμοί που συχνά συνοδεύονται από τρεμούλιασμα της μασέλας και πολλά σάλια. Ο σκύλος μπορεί να πέσει στο πλευρό του και μπορεί να παρατηρηθούν έντονοι μυϊκοί σπασμοί στο πάνω μέρος του κεφαλιού. Αφαιρέστε αμέσως το περιλαίμιο αν σφίγγει και βεβαιωθείτε ότι ο σκύλος δεν μπορεί να χτυπήσει πουθενά. Βεβαιωθείτε επίσης ότι μπορεί να αναπνεύσει κανονικά, κρατώντας ίσιο το κεφάλι του και το λαιμό του αν χρειάζεται. Κρατείστε τον σε μέρος σκοτεινό και ήσυχο μέχρι να τον δει ο κτηνίατρος και αποφύγετε όλους τους ξαφνικούς και έντονους θορύβους, π.χ. κουδούνια, πόρτες κτλ. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι σπασμοί περνούν αρκετά γρήγορα. Συμβουλευτείτε πάντως τον κτηνίατρό σας το συντομότερο.

7. Πόνος στα αυτιά

Ο σκύλος συνήθως ξύνει τα αυτιά του κα μπορεί να γέρνει το κεφάλι του από τη μια πλευρά και να το τινάζει. Αν παρουσιαστούν ξαφνικά τα συμπτώματα, μπορεί να έχει μπει κάποιος σπόρος ή κάποιο χόρτο μέσα στο αυτί. Συμβουλευτείτε αμέσως τον κτηνίατρο και μη βάλετε τίποτε μέσα στο αυτί του σκύλου. Σε λιγότερο σοβαρές περιπτώσεις, ή αν δεν μπορείτε να πάτε στον κτηνίατρο αμέσως, βάλτε μέσα στο αυτί λίγο παραφινέλαιο ή ελαιόλαδο.

8. Δηλητηρίαση

Συμπτώματα έντονης αδιαθεσίας, κατάπτωση ή και μυϊκοί σπασμοί. Υπάρχουν πολλές πιθανότητες, π.χ. ποντικοφάρμακο, διάφορα παρασιτοκτόνα που χρησιμοποιούνται σε κήπους, διάφορα απορρυπαντικά ή άλλα υγρά τα οποία κρατάτε αφύλακτα από το σκύλο σας, φόλα αν ο γείτονάς σας δεν είναι και ο πιο φανατικός ζωόφιλος κτλ. Αν δείτε το σκύλο να καταπίνει κάποιο συγκεκριμένο δηλητήριο, προκαλέστε αμέσως τον εμετό αναγκάζοντάς τον να καταπιεί ένα κουταλάκι του καφέ αλάτι μέσα σε ένα ποτήρι νερό και γάλα αν το δηλητήριο είναι οξύ. Μην επαναλάβετε ποτέ πάνω από μια φορά. Πηγαίνετε αμέσως το σκύλο στο γιατρό, παίρνοντας μαζί αν είναι δυνατόν και το δηλητήριο.

9. Πνίξιμο ή ασφυξία

Ο σκύλος θα προσπαθήσει να κάνει εμετό ή μπορεί να ξύνει με μανία το στόμα του. Προσπαθήστε να ανοίξετε το στόμα του σκύλου και να βγάλετε το αντικείμενο που τον πνίγει. Συχνά αυτό μπορεί να είναι ένα κομμάτι κόκαλο ή ξύλο που μπορεί να έχει καρφωθεί στον ουρανίσκο. Σε ορισμένες περιπτώσεις χρειάζεται γενική αναισθησία για να αφαιρεθεί σωστά. Σε όλες τις περιπτώσεις πάντως πρέπει να συμβουλευτείτε τον κτηνίατρό σας.

10. Κατά λάθος ζευγάρωμα

Αν η σκύλα σας ζευγαρώσει κατά λάθος, δεν είναι κατά κανόνα κάτι το πολύ σοβαρό ή επείγον, μπορείτε όμως να αποφύγετε την εγκυμοσύνη. Ο κτηνίατρός σας κάνει μια ένεση μέσα σε 48 ώρες, αλλά κατά προτίμηση μέσα σε 24, και έτσι διακόπτεται η εγκυμοσύνη της σκύλας σας.

11. Κατάρρευση

Ο σκύλος σωριάζεται χάμω και μένει ξαπλωμένος μπρούμυτα ή στο πλευρό του , αρνούμενος να σηκωθεί. Συχνά παρατηρείται δύσπνοια. Συμβουλευτείτε τον κτηνίατρό σας αμέσως. Μεταφέρετε το σκύλο πάνω σε ένα στρώμα ή μια κουβέρτα και φροντίστε να είναι ζεστός. Βρέχετε το στόμα με διάλυμα γλυκόζης ή ζάχαρης και νερού, αλλά μην τον αναγκάσετε να καταπιεί. Μην τον αφήνετε ξαπλωμένο στο ένα πλευρό πάνω από 20 λεπτά.

12. Καρδιακή προσβολή

Συνήθως ο ιδιοκτήτης του σκύλου γνωρίζει αν υπάρχει καρδιακή ανεπάρκεια από τις επισκέψεις του στον κτηνίατρο. Καρδιακές προσβολές συνήθως συμβαίνουν σε περιόδους με πολλή ζέστη, μετά από έντονη εξάσκηση, ιδίως στα ηλικιωμένα σκυλιά. Ξαπλώστε το σκύλο στο πλευρό του με το κεφάλι και το λαιμό τεντωμένα. Ανοίξτε παράθυρα και πόρτες ώστε να υπάρχει όσο το δυνατόν περισσότερος καθαρός αέρας. Αν η γλώσσα του σκύλου γίνει μπλε ή αν σταματήσει η αναπνοή του, τρίψτε δυνατά το στήθος του. Καλέστε αμέσως τον κτηνίατρο. 

 ΠΩΣ ΝΑ ΜΕΤΑΦΕΡΕΤΕ ΤΟ ΣΚΥΛΟ ΣΑΣ ΣΤΟΝ ΚΤΗΝΙΑΤΡΟ

Δεν είναι πάντοτε δυνατό να έρθει στο σπίτι σας ο κτηνίατρος. Κατά κανόνα είναι καλύτερα να πάτε το σκύλο σας στην κτηνιατρική κλινική, όπου υπάρχουν τα απαιτούμενα εργαλεία και μηχανήματα για περιπτώσεις εκτάκτου ανάγκης. Αν υπάρχει περίπτωση να χρειαστεί αναισθητικό ο σκύλος σας, π.χ. για ράμματα, ακτινογραφία για σπασμένο πόδι κτλ. μην του δώσετε τίποτα να φάει ή να πιει.

Για να μεταφέρετε ένα τραυματισμένο σκύλο στον κτηνίατρο απλώστε μια κουβέρτα πίσω από την πλάτη του και τραβήξτε τον απαλά σηκώνοντάς τον συγχρόνως, τραβώντας το σώμα πρώτα και αφήνοντας τα πόδια να συρθούν πάνω στην κουβέρτα. Έτσι σε περίπτωση κατάγματος αποφεύγουμε κάθε περαιτέρω τραυματισμό. Αν ο σκύλος προσπαθεί να σας δαγκώσει, δέστε τη μουσούδα του μαλακά αλλά γερά με επίδεσμο (ή οτιδήποτε άλλο, π.χ. γραβάτα, ζώνη, λουρί). Κάντε μια θηλιά, τραβήξτε την πάνω από τη μύτη, ώστε να σφίξει, εν συνέχεια σταυρώστε τις άκρες κάτω από το λαιμό και τέλος δέστε πίσω από τα αυτιά.

Δυο άτομα μπορούν να σηκώσουν την κουβέρτα από τις άκρες, μετατρέποντάς την έτσι σε μαλακό φορείο, ώστε να μεταφερθεί ο σκύλος στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου. Σκοπός των οδηγιών αυτών είναι να σας βοηθήσουν να δώσετε τις πρώτες βοήθειες στο σκύλο σας σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Σημαντικό είναι βέβαια να μάθετε που και πότε μπορείτε να βρείτε τον κτηνίατρό σας, προτού τύχει μια τέτοια περίπτωση, καθώς και κάποια εναλλακτική λύση σε περίπτωση που ο κτηνίατρός σας λείπει. Να είσαστε δηλαδή προετοιμασμένοι. Τέλος μην ξεχνάτε ότι οι σημειώσεις αυτές είναι συμπληρωματικές και σε καμία περίπτωση δεν αντικαθιστούν τις οδηγίες και τις γνώσεις του κτηνιάτρου.

 Πηγή: Περιοδικό Ζωή και Ζώα

Φροντίδα μωρου ΚΟΥΤΑΒΙΟΥ

Η φροντίδα των νεογέννητων κουταβιών

Eef Ter Mors (Εκτροφείο: Vigilat's)


Ένα σχετικά υψηλό ποσοστό των νεογέννητων κουταβιών, πεθαίνει μέσα στις πρώτες 3 εβδομάδες της ζωής τους
(17-24%), τις περισσότερες από αυτές (60%) πεθαίνουν κατά τη διάρκεια της γέννας ή μέσα στην πρώτη εβδομάδα. Η πιο
κοινή αιτία είναι η ανεπαρκής οξυγόνωση του αίματος (υποξαιμία), π.χ. μέσω του πρόωρου διαχωρισμού από τον
πλακούντα ή ενός σχισμένου ομφάλιου λώρου), αν και ως ένα βαθμό, τα κουτάβια μπορούν να αντισταθούν στην
ανεπαρκή οξυγόνωση αρκετά καλά.
Αμέσως μετά από τη γέννηση (10 έως 40 λεπτά περίπου) η θερμοκρασία του σώματος πέφτει κατακόρυφα, μια
διαδικασία που φαίνεται να είναι ένας προστατευτικός μηχανισμός, δεδομένου ότι επιβραδύνει το μεταβολισμό του
νεογέννητου με αυτόν τον τρόπο, μειώνοντας το ποσό οξυγόνου που απαιτείται. Επομένως, είναι εξαιρετικά σημαντικό να
εξασφαλίσουμε ότι η αναπνευστική οδός είναι ελεύθερη.
(Σημείωση: η εμπειρία έχει δείξει ότι τα υποξικά κουτάβια έχουν υψηλότερη πιθανότητα να επιβιώσουν στις
χαμηλότερες θερμοκρασίες του δωματίου).
Εάν πεθάνει η μητέρα κατά τη διάρκεια ή μετά από τη γέννα ή εάν δεν μπορεί να περιποιηθεί τα κουτάβια η ίδια για
κάποιο λόγο, είναι καλύτερο να βρεθεί μία άλλη μητέρα (θετή μητέρα), παρά να εκτραφούν με το χέρι.
Σε περίπτωση μαστίτιδας, ποιομήτρας ή ανεπαρκούς γαλακτοπαραγωγής είναι απαραίτητο να αναλάβουμε εμείς τη
δουλειά της μάνας. Η γρήγορη αντίδραση είναι σημαντική, δεδομένου ότι η έλλειψη οποιασδήποτε ουσίας είναι
κρισιμότερη για ένα κουτάβι παρά για ένα μεγαλωμένο σκυλί.
Ένα χαμηλού βάρους κουτάβι κατά τη γέννηση (25% κάτω από τον μέσο όρο), συχνά συνοδεύεται με ένα υψηλότερο
ποσοστό θανάτου. Μία ανεπάρκεια που πραγματοποιήθηκε στη μήτρα, οδηγεί συχνά σε κουτάβια, με ένα σχετικά
μικρό συκώτι. (Οι προγεννητικές αιτίες, π.χ. ανεπαρκής ανάπτυξη, γενικά σε μεγάλες γέννες, ανεπαρκής πρωτεΐνη για τη
σκύλα. Οι μεταγεννητικές αιτίες μπορούν να είναι, ανεπαρκή τροφή, περιβάλλον πάρα πολύ κρύο, υγρό ή με ρεύματα).
Τα αποθέματα της γλυκόζης στους μύες (γλυκογόνο), είναι συχνά πάρα πολύ χαμηλά και κατά συνέπεια μέσα σε μερικές
ώρες, τα κουτάβια θα υποστούν ένα κλονισμό ινσουλίνης. Το συμπληρωματικό τάισμα είναι τώρα επείγον και απαιτείται,
δεδομένου ότι ένα έγκαιρο ξεκίνημα μπορεί να αποτρέψει πολλά προβλήματα.

ΕΞΙΣΟΡΡΟΠΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑΣ

Οι καρδιακοί παλμοί της καρδιάς ενός κουταβιού κατά τη γέννησή του, είναι 200 χτύποι ανά λεπτό, η αναπνευστική
συχνότητα είναι μεταξύ 15 έως 35 ανά λεπτό. Το κουτάβι δεν είναι ακόμα σε θέση να διατηρήσει τη σωματική του
θερμοκρασία, δεδομένου ότι τα απαραίτητα ανακλαστικά του δεν έχουν αναπτυχθεί ακόμα. Στις πιο κρύες θερμοκρασίες
του σώματος η αύξηση του μεταβολισμού είναι ελάχιστη.
Σύντομα μετά τη γέννηση, η θερμοκρασία του κουταβιού μπορεί να πέσει πολύ χαμηλά στους 27 βαθμούς Κελσίου (80,6 F)
και έπειτα κάτω από κανονικές συνθήκες, αθξάνεται βαθμιαία στους 35,5 βαθμούς Κελσίου (95,9 F). Μετά από 1 ή 2
εβδομάδες η θερμοκρασία ανέρχεται στους 37,5 βαθμούς Κελσίου (99,5 F) και στην ηλικία των 4 εβδομάδων,
η θερμοκρασία του σώματος είναι ανεξάρτητη από το περιβάλλον.
Η υποθερμία αναγκάζει την καρδιά και την αναπνευστική συχνότητα να μειωθούν και το κουτάβι μπορεί να οδηγηθεί πολύ
γρήγορα στην αφυδάτωση. Στις πρώτες-πρώτες ημέρες μετά από τη γέννηση, πρέπει να του τρίβουμε το στομάχι και τη
γεννητική περιοχή με ένα υγρό ύφασμα (στη θερμοκρασία του σώματος) και κατ' αυτό τον τρόπο θα υποκινήσουμε
εμείς την σωστή αναπνοή του.
Τα πρόωρα κουτάβια μπορούν να αναγνωριστούν από την έλλειψη τριχώματος γύρω από το στόμα και τα πόδια.

ΠΟΤΕ ΤΟ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟ ΤΑΪΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ;

Μπορώ να σας δώσω μερικές συμβουλές εδώ, αλλά εξαρτάται κατά πολύ από την εμειρία του εκτροφέα
και του ενστίκτου του.
Ένα υγιές κουτάβι κερδίζει συνεχώς βάρος από τη γέννησή του και μετά. Το νεογέννητο μωρό (στους ανθρώπους),
μπορεί να χάσει λίγο βαρος τις πρώτες ημέρες της γέννησής του, αλλά δεν συμβαίνει το ίδιο με τα κουτάβια.
Τα νεογέννητα κουτάβια μπορούν να χάσουν λίγο βάρος, αλλά αυτό δεν πρέπει να συμβεί στα μεγαλύτερα κουτάβια. Τα
κουτάβια πρέπει να ζυγίζονται αμέσως μετά από τη γέννησή τους και ξανά πάλι μετά από 12 ώρες, που τότε δεν θα
πρέπει να παρουσιάζουν απώλεια βάρους.
Πρέπει, 24 ώρες μετά τη γέννησή τους, να υπάρξει μία αύξηση 10% του βάρους τους. Η κατάσταση είναι απειλητική για
τη ζωή του, όταν ένα κουτάβι χάσει περισσότερο από το 10% του βάρους του σώματός του. Το συμπληρωματικό τάισμα
είναι πλέον απολύτως απαραίτητο.
Κατά μέσο όρο, ένα κουτάβι πρέπει να έχει διπλασιάσει το βάρος της γέννησής του κατά την 8η-10η μέρα. Σε 17 ημέρες
μετά τη γέννησή του, το βάρος του πρέπει να έχει τριπλασιαστεί και μέχρι την 24η μέρα να έχει τετραπλασιαστεί.

ΤΟ ΤΑΪΣΜΑ ΤΩΝ ΚΟΥΤΑΒΙΩΝ

Ενέργεια

Τα κουτάβια ταΐζονται σύμφωνα με έναν ιδιαίτερο τύπο, βασισμένο στο βάρος τους και στην αύξηση του βάρους τους.
Για τη φυλή μας, το μέσο βάρος γέννησης είναι 330 γραμμάρια.
Το γάλα για κουτάβια που κυκλοφορεί στο εμπόριο και που εγώ χρησιμοποιώ, έχει ενεργειακή αξία 4,2 μονάδες ανά
χιλιοστό του λίτρου. Όταν χρησιμοποιείτε ένα άλλο γάλα ο τύπος μπορεί να αλλάξει.
Το κουτάβι πρέπει να κερδίζει 10% ανά ημέρα (ο ακόλουθος υπολογισμός είναι βασισμένος στο προαναφερθέν μέσο
βάρος γέννησης των 330 γραμμαρίων, 10% του οποίου μας δίνει 33 γραμμάρια). Για κάθε γραμμάριο βάρους σώματος
απαιτούνται 16 μονάδες ενέργειας. Ανά μία ημέρα 528 μονάδες ενέργειας (33 γραμμάρια Χ 16 μονάδες ενέργειας).
Όταν το γάλα του εμπορίου παρέχει 4,2 μονάδες ενέργειας ανά χιλιοστό του λίτρου, τότε το κουτάβι χρειάζεται
126 χιλιοστά του λίτρου (528 : 4,2) ανά ημέρα (24 ώρες).
Για 8 φορές τη μέρα τάισμα, κάθε κουτάβι χρειάζεται 17 χιλιοστά του λίτρου ανά γεύμα. Θα μπορούσατε φυσικά να δώσετε
9 γεύματα καθημερινά (τη νύχτα κάθε 4 ώρες, την ημέρα κάθε 2 ώρες), που αυτό σημαίνει 14 χιλιοστά του λίτρου
ανά γεύμα. Οι θρεπτικές απαιτήσεις του κουταβιού αυξάνονται αναλογικά με την αύξηση του βάρους του. Τα γεύματα
ρυθμίζονται αναλόγως, μετά από τον καθημερινό έλεγχο του βάρους του.

Νερό

Για ένα κουτάβι απαιτούνται 150 με 180 χιλιοστά του λίτρου νερό ανά χιλιόγραμμο του βάρους του. Ένα κουτάβι που
ζυγίζει 330 γραμμάρια, απαιτεί 50 με 60 χιλιοστά του λίτρου νερό ανά ημέρα. Η συγκεκριμένη επάρκεια παροχής νερού,
επιτρέπεται κατά το τάισμα σύμφωνα με τον ανωτέρω σχεδιασμό.

Ζεστασιά

Σε κανονική γέννα, μια σταθερή θερμοκρασία από 24 έως 27 βαθμούς Κελσίου για τις πρώτες 3 εβδομάδες, είναι η
συνιστώμενη. Τα ορφανά κουτάβια αφ' ετέρου χρειάζονται μία θερμοκρασία από 30 έως 32 βαθμούς Κελσίου κατά τη
διάρκεια της πρώτης εβδομάδας και 27 βαθμούς Κελσίου για τις επόμενες 2 εβδομάδες. Έκτοτε η θερμοκρασία μπορεί να
μειωθεί στους 21 με 22 βεθμούς Κελσίου.
Η κατάσταση μπορεί να εξελιχθεί σε κρίσιμη, εάν η θερμοκρασία ανεβοκατεβαίνει πέρα των παραπάνω οδηγιών. Ένας
παράγοντας για να πάρουμε μία απόφαση εδώ, είναι η συμπεριφορά των κουταβιών. Εάν τα κουτάβια κοιμούνται ήρεμα
και κυκλοφορούν ομαλά μέσα στη γεννήστρα, τότε έχουμε μία καλή ένδειξη ότι το περιβάλλον τους είναι το καλύτερο.

Τάισμα με σταγονόμετρο ή σωληνάκι;

Κατά το τάισμα με σταγονόμετρο (ή με κουτάλι) ο κίνδυνος το κουτάβι να καταπιεί λάθος είναι μεγάλος και ενδεχομένως
με συνέπεια την ασφυξία. Επομένως προτιμώ το τάισμα με σωληνάκι. Για να αποφύγουμε πιθανό τραυματισμό, πρέπει να
χρησιμοποιήσουμε ένα πολύ μαλακό και εύκαμπτο σωληνάκι. Πρέπει πρώτα να "μετρήσουμε" το κουτάβι: Βάζουμε το
σωληνάκι δίπλα στο κουτάβι, από το ρύγχος έως το τελευταίο πλευρό και το σημαδεύουμε. Βάζουμε προσεκτικά το
σωληνάκι στο στόμα του κουταβιού, επιτρέποντάς του να καταπιεί το υγρό. Πρέπει να έχουμε ελέγξει και να είμαστε
βέβαιοι, ότι το σωληνάκι δεν έχει τοποθετηθεί λάθος στην τραχεία. Σ' αυτή την περίπτωση ο αέρας γίνεται αισθητός
βγαίνοντας από το σωληνάκι. Όταν το σωληνάκι τοποθετείται σωστά, το γάλα παρέχεται στα κουτάβια αργά για 1-1,5 έως
2 λεπτά. Η πιθανότητα να πάει στην τραχεία είναι ακραία χαμηλή. Σε περίπτωση όμως που συμβεί κάτι τέτοιο, το
κουτάβι αρχίζει αμέσως να βήχει.
Το γάλα δίδεται πάντα σε θερμοκρασία σώματος και χρειάζεται μεγάλη προσοχή γιατί δεν πρέπει να ληφθεί
καθόλου αέρας στο στομάχι του κουταβιού.
 http://www.bobtailclub.gr/p_000089.htm

 

 

 

 



Πρώτες βοήθειες σε ΓΑΤΑ



Μια στοιχειώδης έστω γνώση των πρώτων βοηθειών πιθανόν σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης να αποδειχτεί σωτήρια για την επιβίωση της γατούλας σας. Παρακάτω θα διαβάσετε τι μπορείτε να κάνετε μέχρι να πάτε τη γάτα στον κτηνίατρο και τι δεν πρέπει να κάνετε ώστε να μην χειροτερέψετε τα πράγματα. Εννοείται σε καθεμία από τις παρακάτω περιπτώσεις ότι πρέπει μετά να πάτε τη γάτα στον κτηνίατρο το συντομότερο δυνατόν, οπότε δεν θα αναφέρεται σε κάθε παράγραφο ιδιαίτερα. Ό,τι και να συνέβη, προσπαθήστε να μην πανικοβληθείτε. Η ψυχραιμία σε αυτές τις περιπτώσεις σώζει ζωές.

Ατύχημα από αυτοκίνητο
Μιλήστε της τρυφερά και καθησυχαστικά και μεταφέρετε την στην άκρη του δρόμου, αν κρίνετε ότι είναι ασφαλές. Προσπαθήστε να μην χειροτερέψετε τυχόν τραυματισμούς σηκώνοντας την. Ο καλύτερος τρόπος είναι να γλιστρήσετε μια σανίδα από κάτω της, σαν πρόχειρο φορείο ή να περάσετε και τα δύο χέρια σας από κάτω της κρατώντας την σε οριζόντια θέση. Αναφέρετε στον κτηνίατρο λεπτομερώς οποιονδήποτε τραυματισμό διαπιστώσατε ή υποπτευόσαστε.
Έγκαυμα
Δροσίστε την καμένη περιοχή με κρύο νερό (αν μπορείτε να κάνετε τη γάτα να σταθεί σε μια μπανιέρα ή νεροχύτη, βρέξτε τη για περίπου 10 λεπτά) για να μειώσετε τον πόνο και τη σοβαρότητα του τραύματος. Καλύψτε το κάψιμο με ένα δροσερό μουσκεμένο πανί, τυλίξτε τη γάτα με αλουμινόχαρτο και βάλτε την κάπου ζεστά για να την μεταφέρετε στον κτηνίατρο. Τα ίδια ισχύουν και για το ηλιακό έγκαυμα.
Τι να ΜΗΝ κάνετε: Μην ρίξετε κρύο νερό απότομα στο έγκαυμα, γιατί η ξαφνική πτώση της θερμοκρασίας μπορεί να επιφέρει χειρότερα προβλήματα.
Χημικό έγκαυμα
Φορέστε ανθεκτικά γάντια και πλύνετε το έγκαυμα με κρύο τρεχούμενο νερό. Μην την αφήσετε επ ουδενί να γλύψει το έγκαυμα και ακολουθήστε τις παραπάνω οδηγίες.
Τι να ΜΗΝ κάνετε: Μη φροντίσετε τη γάτα χωρίς να φορέσετε γάντια και προστατευτικά ρούχα. Κινδυνεύετε να πάθετε κι εσείς έγκαυμα.
Δηλητηρίαση
Δυστυχώς δεν υπάρχουν συγκεκριμένα συμπτώματα για να καταλάβετε αν η γάτα σας έχει δηλητηριαστεί, καθώς υπάρχουν πολλά και διαφορετικά δηλητήρια. Η μόνη λύση είναι η άμεση επίσκεψη στον κτηνίατρο. Πείτε του οποιαδήποτε πληροφορία για το πιθανό δηλητήριο.
Τι να ΜΗΝ κάνετε: Μην προκαλέσετε εμετό, γιατί μπορεί να προκαλέσετε εισρρόφηση στους πνεύμονες.
Ηλεκτροπληξία
Μόλις σταματήσει η παροχή ρεύματος, ελέγξτε αν η γάτα αναπνέει. Αν όχι, αρχίστε τεχνητή αναπνοή*. Αν δεν μπορείτε να κλείσετε την παροχή ρεύματος, μην πλησιάσετε τη γάτα. Η ηλεκτροπληξία αναπόφευκτα θα δημιουργήσει εγκαύματα, τα οποία θα πρέπει να αντιμετωπίσετε όπως περιγράφηκε παραπάνω.
Τι να ΜΗΝ κάνετε: Μην ακουμπάτε τη γάτα χωρίς να έχετε κλείσει πρώτα την παροχή ρεύματος. Κινδυνεύετε να πάθετε κι εσείς ηλεκτροπληξία.
Τσίμπημα εντόμου
Αν το τσίμπημα βρίσκεται στο λαιμό ζητήστε αμέσως βοήθεια γιατί καθώς πρήζεται μπορεί να φράξει την αναπνευστική οδό και να τη σκοτώσει. Αν βρίσκεται σε άλλο σημείο του σώματος, ψαλιδίστε το τρίχωμα γύρω από την περιοχή και καθαρίστε την με νερό. Αν διακρίνετε κάποιο κεντρί (συνήθως μέλισσας) και πιστεύετε ότι μπορεί να αφαιρεθεί με τσιμπιδάκι, τότε βγάλτε το πολύ προσεκτικά.
Δάγκωμα ζώου
Κουρέψτε το τρίχωμα γύρω από την πληγή, καθαρίστε την καλά με άφθονο νερό. Αν πρόκειται για δάγκωμα φιδιού επισκεφθείτε άμεσα τον κτηνίατρο.
Πληγή που αιμορραγεί
Καθαρίστε την πληγή με ένα στεγνό βαμβάκι. Πιέστε δυνατά με ένα στεγνό καθαρό βαμβακερό πανί την περιοχή που αιμορραγεί. Αν η αιμορραγία εντοπίζεται σε κάποιο άκρο (πόδια, ουρά) δέστε σφιχτά με μια κορδέλα κεντρικά της αιμορραγίας (προς την καρδιά).
Πνιγμός από νερό
Βγάλτε τη γάτα από το νερό και κρατήστε την ανάποδα για να βγει από τα πνευμόνια της. Έπειτα ξαπλώστε την και τρίψτε την αρκετά δυνατά για να τη βοηθήσετε να αναπνεύσει ξανά. Αν δεν το καταφέρετε δοκιμάστε τεχνητή αναπνοή*.
Πνιγμός από φαγητό
Απαιτεί άμεση δράση. Μέχρι να πάτε τη γάτα στον κτηνίατρο πιθανόν να είναι πολύ αργά και να έχει πεθάνει από ασφυξία. Τυλίξτε την σε ένα χοντρό ύφασμα και ανοίξτε το στόμα της για να δείτε αν υπάρχει κάτι κολλημένο στο λαιμό της. Προσέξτε μήπως στην προσπάθεια σας να το αφαιρέσετε το σπρώξετε ακόμα πιο κάτω και κάνετε την κατάσταση χειρότερη. Αν υπάρχει κάποιος άλλος στο σπίτι ζητήστε του να σας βοηθήσει κρατώντας το στόμα της γάτας ανοιχτό καθώς εσείς προσπαθείτε να βγάλετε αυτό που έχει κολλήσει στο λαιμό της. Προσέξτε ιδιαίτερα να σας τραυματίσει η γάτα μέσα στον πανικό της.
Κρίσεις και σπασμοί
Περιορίστε τη γάτα σε μικρό χώρο – βάλτε την σε ένα μεγάλο, γερό χαρτόκουτο. Μιλήστε αμέσως με τον κτηνίατρο μιας και οι κρίσεις επιληψίας είναι εξαιρετικά σοβαρές, έως και θανατηφόρες.
Τι να ΜΗΝ κάνετε: Μην προσπαθήσετε να πιάσετε μια γάτα που έχει σπασμούς.
*Τεχνητή αναπνοή:
1. Κρατήστε το στόμα της κλειστό και καλύψτε τη μύτη της με το στόμα σας. Μπορείτε να τοποθετήσετε ένα λεπτό πανί μεταξύ της μύτης της γάτας και του στόματός σας.
2. Αναπνεύστε απαλά στη μύτη της (30 περίπου αναπνοές το λεπτό), απομακρύνοντας το στόμα σας μεταξύ των αναπνοών για να της επιτρέψετε να εκπνεύσει.
3. Συνεχίστε ώσπου η γάτα αρχίσει να αναπνέει από μόνη της, έρθει ο κτηνίατρος ή δείτε ότι δεν ωφελεί πλέον.
 

 References

Η γάτα - Πλήρης οδηγός (Καρολαίν Ντέιβις)

www.mycat.gr

 

 

 Πρώτες Βοήθειες σε ΑΓΡΙΟ ΖΩΟ

 

Πουλιά: Βρείτε γρήγορα ένα χαρτόκουτο, στρώστε το με εφημερίδες ή χαρτί κουζίνας και ανοίξτε του μικρές τρύπες. Το μέγεθος του χαρτόκουτου πρέπει να είναι τέτοιο ώστε το πουλί να μπορεί να σταθεί όρθιο αλλά να μη μπορεί να κάνει περιττές κινήσεις.

Πιάστε το πουλί με ένα πανί αποφεύγοντας ράμφος και νύχια αν είναι αρπακτικό, μύτη αν είναι ερωδιός ή γλάρος. Τοποθετήστε το μέσα στο κουτί αφού του δώσετε προσεκτικά λίγο νερό σε φυσική θερμοκρασία. Αφήστε το κουτί στο πιο ήσυχο μέρος του σπιτιού, ζεστό αν είναι χειμώνας και δροσερό αν είναι καλοκαίρι.

Επικοινωνήστε αμέσως μαζί μας για να σας δώσουμε περισσότερες οδηγίες. Ας έχετε υπ’ όψιν σας ότι κάθε άλλος χειρισμός του πουλιού από σας μπορεί να είναι μοιραίος για τη ζωή του.

Χελώνες: Συχνά βρίσκονται χελώνες χτυπημένες από αυτοκίνητα ή γεωργικά μηχανήματα με σπασμένο κέλυφος. Μεταφέρετε προσεκτικά το ζώο για να μην χειροτερέψει το σπάσιμο και τοποθετήστε το σε ένα χαρτόκουτο με πολλές εφημερίδες για πάτο. Αν το τραύμα του είναι λερωμένο με χώματα ή χόρτα μπορείτε να το ξεπλύνετε με λίγο χλιαρό νερό. Μετά καλύψτε το με γάζα ή πανί για να αποφευχθεί η περίπτωση μόλυνσης από μύγες και λοιπά. Μετά τηλεφωνήστε μας.

Θηλαστικά: Οι αλεπούδες και τα κουνάβια δαγκώνουν άσχημα. Αποφύγετε πάσει θυσία τα δόντια τους. Οι σκαντζόχοιροι είναι λιγότερο επικίνδυνοι. Ρίξτε πάνω στο ζώο ένα χοντρό πανί, σακάκι ή κουβέρτα. Αν είναι αρκετά ζωηρό, το χαρτόκουτο δεν είναι κατάλληλο. Βρείτε ένα κλουβί μεταφοράς γάτας ή σκύλου ή δύο πλαστικά καφάσια του μπακάλη που θα τα τοποθετήσετε το ένα πάνω από το άλλο. Για άλλη μια φορά, τηλεφωνήστε μας.

 Πηγή : Ανιμα

Απλές οδηγίες για το τι να κάνετε όταν βρείτε ένα τραυματισμένο ζώο

Το να δώσει κανείς πρώτες βοήθειες σε ένα άγριο ζώο δεν είναι πάντα και ότι πιο εύκολο. Το κάθε είδος ζώου έχει τις δικές του ανάγκες και ιδιαιτερότητες και πρέπει πάντα να λαμβάνονται υπόψη. Το πρωταρχικό πράγμα που απαιτείται να προσέξουμε κατά το χειρισμό ενός ζώου είναι τόσο η προσωπική μας ασφάλεια όσο και η ασφάλεια του ζώου. Τυχόν λάθος χειρισμός μπορεί να οδηγήσει σε δικό μας τραυματισμό ή και να επιδεινώσει την κατάσταση της υγείας του ζώου. Για αυτό το λόγο θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί, πόσο μάλλον εάν κάποιο άρρωστο ζώο έχει μεταδιδόμενο νόσημα.
Διαφορετικά θα χρειαστεί να χειριστούμε ένα πουλί και διαφορετικά μία χελώνα ή ένα θηλαστικό. Στα θηλαστικά απαιτείται προσοχή τόσο σε τυχόν δαγκώματα ή γρατσουνιές που μπορούν να μας προκαλέσουν (αλεπού, ασβός, κουνάβι, αγριόγατα κ.α.) όσο και στον χώρο όπου θα τα διατηρήσουμε για όσο καιρό απαιτείται κάτι τέτοιο ή θα τα μεταφέρουμε. Ένας σκαντζόχοιρος για παράδειγμα είναι λιγότερο επικίνδυνος από μια αλεπού αλλά δεν είναι καθόλου ασφαλές αν τον τοποθετήσουμε μέσα σε κάποιο χαρτόκουτο. Όσο άσχημα κι αν φαίνεται είναι πολύ πιθανό να ανοίξει τρύπα και να διαφύγει. Θα πρέπει λοιπόν να βρούμε ένα μεταλλικό ή πλαστικό κλουβί, όπως αυτά που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά σκύλου ή γάτας και αφού τον πιάσουμε με ένα πανί να τον μεταφέρουμε εκεί μέσα. Οι νυχτερίδες πάλι είναι εντελώς διαφορετικοί οργανισμοί, απαιτείται προσοχή ώστε να μην μας δαγκώσουν και σε αυτό μπορεί να βοηθήσει ένα μικρό πανί με το οποίο θα τις σκεπάσουμε και θα τις πιάσουμε προσεκτικά.
Επικοινωνήστε το συντομότερο δυνατόν μαζί μας προκειμένου να μας περιγράψετε το ζώο που βρήκατε και την κατάσταση της υγείας του, ώστε να σας δώσουμε επιπλέον οδηγίες έως ότου φτάσει το ζώο ασφαλές στα χέρια μας.

ΠΑΡΤΕ ΜΑΣ ΑΜΕΣΑ ΤΗΛΕΦΩΝΟ!
 
ΕΚΠΑΖ

Αίγινα: 22970-31338

Κινητά: 6973-318845,

Σταθμός Α' Βοηθειών Θεσσαλονίκης: 2310-724969.
 

Πρώτες Βοήθειες σε ΠΟΥΛΙ

 

 (ισχύουν γενικά για όλα τα τραυματισμένα ζώα)

Προετοιμασία:

1) Τοποθετήστε εφημερίδες στον πάτο ενός χαρτόκουτου, σχισμένες σε λουρίδες για να απορροφήσουν τις κουτσουλιές του.

2) Ανοίξτε πολλές αλλά μικρές στρογγυλές τρύπες από όλες τις πλευρές, ώστε να παίρνει αέρα αλλά να είναι σκοτεινά. (π.χ. με ένα στυλό). Ποτέ μην ανοίξετε οριζόντιες σχισμές γιατί θα προεξέχουν τα φτερά του και θα τα φθείρει.

3) Το πουλί μέσα στο χαρτόκουτο πρέπει να χωράει άνετα και να μπορεί αν θέλει να σταθεί όρθιο. Δεν πρέπει να είναι τεράστιο, ούτε και πολύ μικρό.

Πώς να το πιάσετε:

1) Σκεπάστε το με μια πετσέτα, ιδίως το κεφάλι του για να μην βλέπει.

2) Κρατήστε το σώμα, τα μπούτια και την ουρά σαν ανθοδέσμη και σηκώστε το με το κεφάλι ακόμα σκεπασμένο. Προσπαθήστε να μην το αφήσετε να φτεροκοπήσει. Κρατήστε το γερά και σταθερά.

ΠΡΟΣΕΞΤΕ:

1) Οι ερωδιοί, γλάροι, πελαργοί και γενικώς τα ψαροφάγα αμύνονται με το ράμφος τους. Προσέξτε τα μάτια σας.

2) Τα αρπακτικά ( και τα νυκτόβια) με τα νύχια τους. Το ράμφος του είναι πιο ακίνδυνο. Αν δείτε αρπακτικό να έχει πέσει πίσω με την πλάτη και να προτείνει τα πόδια του μην πλησιάσετε το χέρι σας. Περιμένετε ή αναγκάστε το να γυρίσει όρθιο. Δώστε του να αρπάξει ένα πανί αντί το χέρι σας. Αφού το αρπάξει, με το ίδιο ή άλλο πανί σκεπάστε το κεφάλι του.

3) Βγάλτε την πετσέτα αφού το τοποθετήσετε στο χαρτόκουτο που έχετε ετοιμάσει.

4) Κλείστε καλά το χαρτόκουτο. Πριν το μεταφέρετε κλείστε το και με ταινία.

ΤΙ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΕΤΕ

1) Μην το αφήσετε το πουλί να κυκλοφοράει ελεύθερο γιατί θα χειροτερέψει τα τραύματά του.

2) Μην το βάλετε σε κλουβί, μπανιέρα, κοτέτσι ή καφάσι και μην το αφήσετε κοντά σε σκυλιά γάτες , κότες ή άλλα κατοικίδια.

3) Το κουτί και το σκοτάδι είναι η καλύτερη προσωρινή ακινητοποίηση που μπορείτε να προσφέρετε για τα κατάγματά του ή όποιο άλλο πρόβλημα μπορεί να έχει. Οτιδήποτε άλλο θα το κουράσει και ταλαιπωρήσει.

4) Αφήστε το κάμποση ώρα σε ήσυχο και ζεστό μέρος (όχι όμως στον ήλιο) για να ξεπεράσει όσο γίνεται το σοκ. ( δροσερό αν είναι κατακαλόκαιρο)

5) Στο σκοτάδι θα νομίσει ότι είναι νύχτα και θα ξεκουραστεί. Δεν θα ξοδέψει περισσότερες θερμίδες προσπαθώντας μάταια να αποδράσει.

 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΒΟΗΘΕΙΑ

Τα περισσότερα τραυματισμένα πουλιά δεν πεθαίνουν απ' την πείνα αλλά απ' την αφυδάτωση. Δώστε του νερό με μια σύριγγα απ' την οποία έχετε βγάλει τη βελόνα. Βάλτε τη σύριγγα βαθιά μέσα στο ράμφος, πίσω από την είσοδο της τραχείας στην βάση της γλώσσας. Ίσως χρειαστούν δύο άτομα και μια πετσέτα, αν έχει επικίνδυνα νύχια.

Αν είναι πολύ μικρό η δεν ανοίγει εύκολα το ράμφος, στάξτε το νερό στα ρουθούνια από πάνω ακόμη και χωρίς να το πιάσετε.

Κάντε το ίδιο και με μεγαλύτερο πουλί αν δυσκολεύεστε να το χειριστείτε ή να ανοίξετε το ράμφος του. Μη φοβάστε, δεν θα πνιγεί.

Μπορείτε ακόμη να χρησιμοποιήσετε αντί για νερό Almora , Ορό ( Lactaded ringers solution ) ή άλλα υγρά για την αφυδάτωση που θα βρείτε σε φαρμακείο.

Αν είναι πολύ εξαντλημένο ( κλείνει τα μάτια, είναι αδύναμο, δεν στέκεται όρθιο) τοποθετήσετέ το σε πολύ ζεστό χώρο. Μπορείτε να βάλετε από πάνω του μια λάμπα να του θερμαίνει την πλάτη (προσοχή μην υπερθερμάνετε). Δίνετε υγρά κάθε ώρα. Τα υγρά μπορούν να είναι χλιαρά.

Μην κάνετε τίποτε άλλο. Μη δώσετε τροφή η φάρμακα προτού μιλήσουμε στο τηλέφωνο. Μάλλον κακό θα του κάνουν σ΄ αυτή τη φάση παρά καλό. Αν έχει καιρό να φάει, ούτως ή άλλως δεν πρέπει να φάει πολύ γιατί δεν θα μπορέσει να χωνέψει. Αν έχει φάει πρόσφατα δεν είναι ανάγκη να φάει τώρα.

Έχετε λοιπόν ήδη κάνει το καλύτερο που μπορείτε για να του σώσετε τη ζωή.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΜΙΑ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΜΕ ΤΟ ΕΚΠΑΖ,
ΤΗΛ: 22970-31338,  2310-724969, 
6973-318845 

Περισσότερα εδώ

 

Πρώτες Βοήθειες σε ΧΕΡΣΑΙΕΣ ΧΕΛΩΝΕΣ

 

Στην Ελλάδα υπάρχουν 3 είδη στεριανών χελωνών: η Μεσογειακή ( Testudo hermanni ), η Ελληνική ( Testudo graeca ) και η Κρασπεδωτή ( Testudo marginata ). Η Κοινοτική Οδηγία 92/43/ΕΕ και η ελληνική νομοθεσία προστατεύουν αυστηρά και τα 3 είδη στεριανών χελωνών και απαγορεύουν την αιχμαλωσία και το εμπόριό τους. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούμε να παίρνουμε χελώνες στα σπίτια μας, αφού η κατοχή τους δεν επιτρέπεται και η διαβίωσή τους ως κατοικίδια προξενεί στην υγεία τους πολλά προβλήματα.

ΠΩΣ ΖΟΥΝ

Χρειάζονται ζεστό κλίμα , γι' αυτό ζουν μόνο στην ηλιόλουστη Μεσόγειο και κυρίως σε χαμηλό υψόμετρο. Κάνουν καθημερινά αρκετές ώρες ηλιοθεραπεία, γιατί η ακτινοβολία και η ζεστασιά του ήλιου είναι απολύτως απαραίτητες για τις χελώνες, ώστε να διατηρούνται υγιείς. Το ίδιο αναγκαία είναι και η σκιά στην οποία αποτραβιούνται (συνήθως κάτω από θάμνους) όταν νοιώθουν την ανάγκη. Ξεχειμωνιάζουν ναρκωμένες σε προφυλαγμένα μέρη κάτω από πέτρες ή θάμνους (συνήθως σκάβουν μέσα στο έδαφος). Την περίοδο αυτή ζουν από τα αποθέματα λίπους και νερού που έχουν συγκεντρώσει, τρώγοντας μεγάλες ποσότητες χλόης και αγριόχορτων κατά την περίοδο που είναι δραστήριες.

Τρέφονται κυρίως με φυτά και άνθη, λιγότερο με φρούτα , και σπανιότερα με ασπόνδυλα. Άγρια χόρτα όπως τριφύλλια, αγριοράδικα, ζοχοί, βρούβες, αμπελόφυλλα, μολόχες κλπ. αποτελούν το 90% της διατροφής τους. Άμα βρουν νερό πίνουν πολύ. Γεννούν άσπρα στρογγυλά αβγά σε τρύπα που σκάβουν στο χώμα. Μόλις εκκολαφθούν, τα χελωνάκια είναι ικανά να επιβιώσουν μόνα τους.

ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ

Από τις πυρκαγιές δύσκολα θα γλιτώσουν.

Από τα αυτοκίνητα θα σκοτωθούν περισσότερες απ' όσες εξαιτίας των φυσικών εχθρών τους.

Από φυτοφάρμακα, ψεκασμούς, αγροτικά μηχανήματα θα σκοτωθούν αρκετές.

Από ορισμένους ανθρώπους θα φαγωθούν, περιστασιακά, αρκετές χελώνες.

Από πάρα πολλούς ανθρώπους θα αφαιρεθούν χελώνες από το φυσικό τους περιβάλλον για να κρατηθούν ως κατοικίδια. Συνήθως τις αναγκάζουν να ζήσουν σε ακατάλληλους κήπους, ακόμα και σε βεράντες ή γλάστρες. Θα ζήσουν έτσι αρκετό καιρό σε βασανιστική σκλαβιά, για να πεθάνουν πολύ πιο σύντομα από όσο αν ζούσαν στη φύση.

Στην αιχμαλωσία οι χελώνες που κρατούνται ως "κατοικίδια" κινδυνεύουν από ατυχήματα. Τα πιο συνηθισμένα είναι: Τραυματισμοί από εργαλεία κηπουρικής, δαγκώματα από σκύλους, τις περισσότερες φορές θανάσιμοι. Πτώσεις από βεράντες, δηλητηρίαση από εντομοκτόνα, βερνίκια, μπογιές κλπ.

Οι αρσενικές στεριανές χελώνες που ζουν περιορισμένες σε κήπους γίνονται αεικίνητες και ιδιαίτερα επιθετικές. Θηλυκές οι οποίες δαγκώνονται από αρσενικές που βρίσκονται στον ίδιο χώρο, τραυματίζονται επικίνδυνα στα πόδια, στο κεφάλι, στο λαιμό και στην ουρά και χρειάζονται άμεση φροντίδα. Το ίδιο ισχύει και για τους αρσενικούς που δαγκώνονται μεταξύ τους.

Πληθώρα ασθενειών και προβλημάτων υγείας παρουσιάζονται στις χελώνες που ζουν στην αιχμαλωσία και οφείλονται στις λάθος συνθήκες διαβίωσης και στην ακατάλληλη ή ελλιπή διατροφή.

Στις κατοικημένες περιοχές η μεγαλύτερη απειλή για τις στεριανές χελώνες είναι η διατήρησή τους ως "κατοικίδια" και η αντίληψη ότι έτσι τις προστατεύουμε.

ΠΩΣ ΞΕΧΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΦΥΛΟ

Υπάρχουν διάφορα εξωτερικά ανατομικά χαρακτηριστικά από τα οποία ξεχωρίζουμε το φύλο της στεριανής χελώνας. Τα σημαντικότερα είναι το σχήμα της ουράς και του καβουκιού. Στην αρσενική, το πλάστρον (το κάτω μέρος του καβουκιού) είναι ελαφρώς κοίλο. Εξαίρεση αποτελεί η Μεσογειακή χελώνα της οποίας το πλάστρον είναι επίπεδο. Η ουρά και στα 3 είδη είναι αρκετά μακριά και όταν η χελώνα περπατά την κρατά μαζεμένη στο πλάι.

Στη θηλυκή χελώνα το πλάστρον είναι επίπεδο και στα 3 είδη. Η ουρά είναι κοντή και χοντρή.

Τα παραπάνω χαρακτηριστικά αρχίζουν να διαμορφώνονται στην περίοδο της εφηβείας, δηλαδή σε άτομα άνω των 5-7 ετών.

ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ

· Αν βρούμε ένα χελωνάκι στην εξοχή ας μην το πάρουμε σπίτι.

· Αν οδηγούμε αυτοκίνητο ας προσέχουμε να μην πατάμε τις χελώνες.

· Στην εξοχή, αν βρούμε χελώνα στην άσφαλτο, ας τη μεταφέρουμε μακριά από το δρόμο.

· Αν φάμε στην εξοχή ας μαζέψουμε τα σκουπίδια μας, ιδιαίτερα τις πλαστικές συσκευασίες. Οι χελώνες κινδυνεύουν αν τις φάνε ή αν παγιδευτούν μέσα σε αυτές.

· Αν βρούμε μια χελώνα μέσα στην πόλη ας μην την εγκαταλείψουμε σε πάρκο ή πλατεία.

· Αν βρούμε μια τραυματισμένη χελώνα ας τη μαζέψουμε και ας απευθυνθούμε στον αρμόδιο φορέα ή στον ειδικό που θα αναλάβει την περίθαλψή της. μια χελώνα, έστω και ελαφρά τραυματισμένη, πρέπει να θεωρείται επείγον περιστατικό. Πολλές χελώνες χρειάστηκε να ακρωτηριαστούν ή δεν επιβίωσαν του τραυματισμού τους, γιατί υπήρξε καθυστέρηση στην περίθαλψή τους από κτηνίατρο ειδικευμένο στις χελώνες.

· Ας μην αγοράζουμε προϊόντα που η πρώτη ύλη τους προέρχεται από χελώνες.

· Ας μην ξεχνάμε ότι τα τελευταία χρόνια οι στεριανές χελώνες έχουν μειωθεί πολύ.

ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ

· Μαζέψτε την τραυματισμένη χελώνα απαλά και προσεκτικά. Αν έχει σπασμένο καβούκι, μπορεί να έχει σπάσει και στο κάτω μέρος του καβουκιού της.

· ΠΡΟΣΟΧΗ ! Μην προσπαθήσετε να καθαρίσετε την πληγή, μη δώσετε κανένα απολύτως φάρμακο. Μην προσπαθήσετε να δώσετε φαγητό ή νερό.

· Καλύψτε καλά όλες τις πληγές με γάζα ή καθαρό πανί.

· Βρείτε ένα καθαρό, ευρύχωρο χαρτόκουτο. Κολλήστε καλά, με πολλή αυτοκόλλητη ταινία για δέματα, τον πάτο του κουτιού. Ανοίξτε μικρές τρύπες γύρω-γύρω. Στρώστε πολλές εφημερίδες στον πάτο του κουτιού. (Οι χελώνες κατά τη μεταφορά συνήθως ουρούν από φόβο. Το κουτί μπορεί να μαλακώσει και να καταστραφεί.)

· Τοποθετήστε τη χελώνα μέσα στο χαρτόκουτο και διατηρήστε τη σε εσωτερικό ζεστό χώρο.

· ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΜΙΑ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΜΕ ΤΟ ΕΚΠΑΖ,
ΤΗΛ: 22970-31338,  2310-724969, 
6973-318845

Οι πρώτες βοήθειες, ενώ φαίνονται απλές οδηγίες, είναι πάρα πολύ σημαντικές για την επιβίωση της χελώνας τις κρίσιμες αυτές στιγμές. Ειδικευμένος στα ερπετά κτηνίατρος θα αναλάβει τη θεραπεία της, που συνήθως διαρκεί αρκετούς μήνες.

Κείμενο: Κατερίνα Χρυσού

 Πρώτες Βοήθειες στα ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΖΩΑ

 

Το φιλί της ζωής στα δελφίνια
Με επιτυχία έγινε το πρώτο σεμινάριο διάσωσης θαλάσσιων θηλαστικών

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Γιώργος Αράπογλου This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it


«Η έννοια των πρώτων βοηθειών στα ζώα είναι ακόμα άγνωστη στη χώρα μας. Στόχος μας είναι η δημιουργία ενός δικτύου περιβαλλοντικά ευαισθητοποιημένων ανθρώπων, που να μπορούν να βοηθήσουν ένα τραυματισμένο ζώο και να δημιουργήσουν τις κατάλληλες συνθήκες για να επανέλθει στο φυσικό του περιβάλλον».


O κ. Μιχάλης Χαβαράνης, περιβαλλοντολόγος του Ινστιτούτου Θαλάσσιας και Περιβαλλοντικής Έρευνας Αιγαίου «Αρχιπέλαγος», εκφράζει την ικανοποίησή του για τη μεγάλη συμμετοχή που είχε το πρώτο πανελλαδικό σεμινάριο διάσωσης θαλάσσιων θηλαστικών, που πραγματοποιήθηκε πριν από λίγες μέρες στον Ψαθόπυργο του Ρίου. Ήταν το πρώτο από μια σειρά σεμιναρίων που θα πραγματοποιηθούν σε κατοίκους της περιοχής, με σκοπό την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση για τη διάσωση των θαλάσσιων θηλαστικών στον Κορινθιακό και Πατραϊκό, με τους διοργανωτές να ελπίζουν πως αυτή η προσπάθεια θα επεκταθεί σταδιακά σε ολόκληρη τη χώρα.
«Πολλές φορές βλέπουμε ένα εκβρασμένο ή χτυπημένο δελφίνι στην άκρη της θάλασσας και από αγάπη και διάθεση να το βοηθήσουμε έχουμε τη συνήθεια να τρέχουμε κοντά του, να το χαϊδεύουμε, να το τραβάμε προς το νερό. Η συμπόνια μας, όμως, μπορεί να γίνει απειλή για το τραυματισμένο ζώο. Πρέπει να γνωρίζουμε πώς πρέπει να του συμπεριφερθούμε για να μη χειροτερεύσουμε την κατάστασή του. Σκοπός των σεμιναρίων είναι να δώσουμε κατευθύνσεις στους πολίτες για την παροχή πρώτων βοηθειών, όπου χρειαστεί, ώστε να προστατεύσουμε όσο μπορούμε καλύτερα τα θαλάσσια θηλαστικά», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Χαβαράνης.
Τα δελφίνια, οι θαλάσσιες χελώνες, οι φώκιες, ακόμα και θαλάσσια πτηνά, πολλές φορές χάνουν τον προσανατολισμό τους και εκβράζονται στη στεριά. Η επιστροφή τους στο φυσικό περιβάλλον είναι μια διαδικασία που απαιτεί λεπτούς χειρισμούς και σε καμία περίπτωση βεβιασμένες κινήσεις. Κάθε ένα από αυτά τα ζώα χρειάζεται ειδική φροντίδα, την οποία πολλές φορές οι πολίτες, φορτισμένοι συναισθηματικά από την επιθυμία να το βοηθήσουν, δεν είναι σε θέση να προσφέρουν, με αποτέλεσμα πολλές φορές η παρέμβασή τους να είναι μοιραία.


«Όχι πανικός»
«Το πιο βασικό είναι να μην υπάρχει πανικός. Να συμμετέχουν όσο το δυνατόν λιγότεροι, ώστε να έχει ηρεμία το ζώο και να μη νιώσει φόβο ή απειλή, κάτι που θα το αγχώσει και θα επιβαρύνει την κατάστασή του. Όσοι ασχοληθούν πρέπει να φροντίσουν να “μπουν” στον βιολογικό τρόπο ζωής του ζώου και να το προσεγγίσουν με προσεκτικές κινήσεις. Αν χρειαστεί η μετακίνησή του, αυτή θα γίνεται πάντα μέσω θαλάσσης. Σε αυτήν την περίπτωση θα πρέπει να γίνει σε σημεία όπου η θάλασσα είναι ήρεμη, δεν έχει κύμα, για να αποφευχθεί ο κίνδυνος τραυματισμών. Και βεβαίως, οι άνθρωποι που θα συμμετέχουν στη φροντίδα πρέπει να είναι και οι ίδιοι προστατευμένοι. Να φορούν γάντια, μάσκες, ακόμα και κράνος. Το ζώο, αν τρομάξει, μπορεί να κάνει κάποια απότομη κίνηση και με τον όγκο του να τραυματίσει κάποιον. Για τον λόγο αυτό, όλες οι κινήσεις πρέπει να είναι πολύ προσεκτικές», συμπληρώνει ο κ. Χαβαράνης.

«Προστατεύουμε τα φιλαράκια μας»
 

Τραύματα από δαγκώματα

Μπορούν να συμβούν από σκυλιά, λύκους, ακόμη και από ανθρώπους. Είναι επικίνδυνα λόγω της αυξημένης συχνότητας ανάπτυξης λοιμώξεων. Οι απλές γρατσουνιές που προκαλούνται χρήζουν επίσης ιδιαίτερης προσοχής.
Aντιμετώπιση
Τα σχετικά μικρά τραύματα δεν πρέπει να συρράπτονται. Οι γρατσουνιές πλένονται και καθαρίζονται με αντισηπτικά διαλύματα. Τα μεγάλα τραύματα -ειδικά του προσώπου- αποκαθίστανται χειρουργικά. Τα τραύματα από ανθρώπινα δαγκώματα δεν συνηθίζεται να συρράπτονται. Απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή, γιατί αναπτύσσονται λοιμώξεις οφειλόμενες σε πλήθος μικροοργανισμών. Χορηγούνται αντιβιοτικά του τύπου των πενικιλινών, καθώς και αντιτετανικός ορός. Στις περιπτώσεις δαγκώματος από ζώο, εφόσον αυτό (σκυλί, γάτα, λύκος κ.ά.) θεωρείται ή είναι λυσσασμένο, η αντιμετώπιση εξειδικεύεται με αντιλυσσική θεραπεία, αρχικά μία δόση αντιλυσσικού ορού και στη συνέχεια ημερήσιες δόσεις αντιλυσσικού εμβολίου (στις μέρες 1, 3, 7, 14 και 28, με ενδομυϊκή χορήγηση του εμβολίου HDCV ή, εναλλακτικά, με υποδόρια χορήγηση του εμβολίου DEV σε 23 δόσεις -21 ημερήσιες δόσεις και αναμνηστικές δόσεις την 31η και 41η μέρα). Αν το ζώο που προκάλεσε το τραύμα είναι οικόσιτο, υγιές και διαθέσιμο, τίθεται σε παρακολούθηση για δέκα μέρες και παίρνονται τα συνήθη μέτρα για την περιποίηση των τραυματιών.
Λύσσα
Είναι μια μεταδοτική θανατηφόρα αρρώστια. Μολονότι τα τελευταία χρόνια έχει σχεδόν εξαφανιστεί λόγω του καθολικού εμβολιασμού των σκύλων, εντούτοις υπάρχουν αδέσποτα σκυλιά, καθώς και άλλα ζώα, σκίουροι, αλεπούδες, λύκοι, νυχτερίδες, κουνάβια, νυφίτσες, κ.ά., που δεν έχουν εμβολιαστεί και μπορούν να τη μεταδώσουν. Όταν διαπιστωθεί ότι το ζώο είναι λυσσασμένο, και αυτό θα γίνει με τη στενή παρακολούθησή του, ώσπου να εκδηλώσει την αρρώστια, ή με την ανεύρεση στον εγκέφαλό του των ειδικών σωματίων, το Negri, τότε γίνεται αντιλυσσικός εμβολιασμός και χορηγείται αντιλυσσικός ορός.
Δαγκώματα και τσιμπήματα από θαλάσσια ζώα
Με εξαίρεση τον καρχαρία και το μπαρακούντα, τα περισσότερα θαλάσσια ζώα δεν είναι επιθετικά. Τα δαγκώματα των μεγάλων ζώων της θάλασσας αντιμετωπίζονται, όπως και κάθε άλλος εκτεταμένος τραυματισμός, με κύριο μέλημά μας τον έλεγχο της αιμορραγίας και την αντιμετώπιση του σοκ. Οι συχνότεροι τραυματισμοί προέρχονται από τις τσούχτρες, τις σμέρνες, τους σκορπιούς, τους αχινούς, τους κώνους, τις μέδουσες, το κοράλλι της φωτιάς, τη θαλάσσια ανεμώνη, τη θαλάσσια ύδρα, τη ρίνα κ.λπ. Για τα κεντρίσματα από κώνους, αχινούς και ορισμένα ψάρια του γλυκού και αλμυρού νερού δεν υπάρχουν ειδικά αντίδοτα. Το οινόπνευμα και η αμμωνία εξουδετερώνουν μόνο τις τοξίνες της μέδουσας. Το δηλητήριο της ρίνας, της ανεμώνας και της ύδρας αδρανοποιείται με τη θερμότητα. Όλα τα τσιμπήματα ή τα κεντρίσματα από τα θαλάσσια ζώα παρουσιάζουν έντονο, τσουχτερό πόνο και, ελάχιστες φορές, γενικά συμπτώματα, όπως ζάλη, εξάντληση, παράλυση, κράμπα, ναυτία, εμετό ή δύσπνοια.
Πρώτες βοήθειες:
  • Τυλίξτε ένα ύφασμα γύρω από τα χέρια σας και βγάλτε τα πλοκάμια που έχουν μείνει.
  • Ρίξτε πολύ νερό πάνω στην περιοχή ή πλύντε τη με ξύδι.
  • Αν είναι ανάγκη, ζητήστε ιατρική βοήθεια.
Τσιμπήματα σκορπιών
Οι σκορπιοί είναι οκτάποδα, όπως οι αράχνες, και ανήκουν στις αραχνίδες. Το τσίμπημά τους είναι πολύ επώδυνο και μπορεί να προκαλέσει τοπικό οίδημα και αλλαγή χρώματος στην περιοχή. Ακόμη, είναι δυνατόν να συνοδεύεται από μούδιασμα, ναυτία, πυρετό, δυσκολία στην ομιλία, κράμπες στο στομάχι, σπασμούς και σοκ. Ωστόσο, τόσο σοβαρή κλινική εικόνα προξενεί μόνο ο σκορπιός της Αριζόνα, ο οποίος δεν συναντάται πουθενά αλλού. Οι πρώτες βοήθειες στην αντιμετώπιση των γενικευμένων συμπτωμάτων περιλαμβάνουν κυρίως τη βασική υποστήριξη των ζωτικών λειτουργιών και τη χορήγηση του αντίστοιχου ορού, ο οποίος περιέχει αντισώματα που εξουδετερώνουν το δηλητήριο.
Δαγκώματα από αράχνες
Γνωστά δηλητηριώδη είδη αραχνών είναι ο λαθροδήκτης, ο δολοφόνος (μαύρη χήρα), ο ερημίτης και η ταραντούλα. Το δάγκωμα γίνεται αντιληπτό έπειτα από 24 ώρες περίπου, ώσπου να αρχίζει να μουδιάζει η περιοχή. Το δηλητήριο είναι νευροτοξικό και αφορά κυρίως σε κέντρα του νωτιαίου μυελού. Προκαλούνται κράμπες, σανιδώδεις συσπάσεις των κοιλιακών μυών και δυσκολία στην αναπνοή. Αλλα συμπτώματα είναι: ζάλη, εφίδρωση, εμετός, ναυτία και δερματικό εξάνθημα. Η αντιμετώπιση του πόνου γίνεται με ήπια αναλγητικά και, εφόσον εμφανιστούν επικίνδυνα συμπτώματα, υποστηρίζονται οι ζωτικές λειτουργίες του αρρώστου. Υπάρχει αντιδηλητηριώδης ορός που χορηγείται με ιατρική συνταγή.
Δαγκώματα φιδιών
Η αναρρόφηση του δηλητηρίου γίνεται με το στόμα ή με κατάλληλες βεντούζες, αφού γίνουν τομές στον επιμήκη άξονα του μέλους.
Από τα 150.000 είδη φιδιών, στην Ελλάδα και γενικά στην Ευρώπη υπάρχει ένα μόνο δηλητηριώδες, η οχιά. Γενικά, ο τύπος δαγκώματος των φιδιών είναι χαρακτηριστικός και οφείλεται στους δύο κυνόδοντές τους. Το δάγκωμα από δηλητηριώδες φίδι προκαλεί αμέσως ισχυρό πόνο, οίδημα και εκχύμωση στην περιοχή. Μέσα σε 15 περίπου λεπτά αρχίζει η εμφάνιση των γενικών συμπτωμάτων, που περιλαμβάνουν ναυτία, εμετό, υπόταση, αρρυθμίες, ίλιγγο, σπασμούς, παραλήρημα και κώμα. Το μούδιασμα στο σημείο του δαγκώματος και στη γύρω περιοχή, στη γλώσσα, στο στόμα, στο τριχωτό της κεφαλής και η εμφάνιση κίτρινης όρασης είναι σημεία που δείχνουν ότι θα επακολουθήσουν παράλυση και αναπνευστική ανεπάρκεια. Οι πρώτες βοήθειες συνίστανται στον περιορισμό της κυκλοφορίας του αίματος στην περιοχή του δαγκώματος, στην επιβράδυνση της απορρόφησης του δηλητήριου, στην πρόληψη της μόλυνσης του τραύματος, στη βασική υποστήριξη των ζωτικών λειτουργιών και στη γρήγορη μεταφορά στο νοσοκομείο. Για το σκοπό αυτό, καθησυχάζουμε τον άρρωστο, ακινητοποιούμε το μέλος που φέρει το δάγκωμα, καθαρίζουμε με άφθονο νερό την πληγείσα περιοχή και αφαιρούμε τις κάθε είδους περισφίξεις (γραβάτες, στενά ρούχα, ζώνη κ.λπ.). Η περίδεση πρέπει να αφορά μόνο στη φλεβική επιστροφή του αίματος και είναι ανώφελη, εάν έχει περάσει μισή ώρα από το δάγκωμα. Η αναρρόφηση του δηλητήριου γίνεται με το στόμα ή με κατάλληλες βεντούζες, αφού γίνουν τομές στον επιμήκη άξονα του μέλους.
Τσιμπήματα εντόμων και Πρώτες Βοήθειες
Οι πρώτες βοήθειες περιλαμβάνουν:
  • Αμεση απομάκρυνση του κεντριού από το δέρμα,
  • Φλεβική ίσχαιμο περίδεση πάνω και κάτω από το τσίμπημα, για να περιοριστεί τοπικά η διάχυση του δηλητηρίου,
  • Επιθέματα πάγου πάνω στο τσίμπημα για την επιβράδυνση του ρυθμού απορρόφησης του δηλητηρίου.
Πρέπει μάλιστα να είμαστε κάθε στιγμή έτοιμοι να εφαρμόσουμε καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση και να αντιμετωπίσουμε το αναφυλακτικό σοκ. Όλοι οι άρρωστοι που είναι αλλεργικοί και έχουν ιστορικό σοβαρών αλλεργικών αντιδράσεων στα τσιμπήματα των εντόμων πρέπει να έχουν στη διάθεσή τους ένα κουτί πρώτων βοηθειών. Το κουτί αυτό, αν δεν κυκλοφορεί έτοιμο στα φαρμακεία, μπορεί να κατασκευαστεί με ιατρική συνταγή. Πρέπει να περιέχει:
  • Επινεφρίνη (αδρεναλίνη) μέσα σε σύριγγα για άμεση χρήση,
  • Αντιϊσταμινικά για χορήγηση από το στόμα και ενδοφλέβια,
  • Οδηγίες χρήσης. Η αδρεναλίνη εξουδετερώνει τη δράση του δηλητηρίου (αλλεργιογόνου) στο αναπνευστικό σύστημα και τα αντιϊσταμινικά αναστέλλουν την παραγωγή ισταμίνης, που ευθύνεται για την αναφυλακτική αντίδραση.
Δήγματα τσιμπουριών
Τα τσιμπούρια μεταδίδουν μολυσματικούς οργανισμούς. Κολλούν στο δέρμα και μπορούν να μείνουν απαρατήρητα για ώρες. Αλλα προκαλούν ερεθισμό, πόνο ή μωλωπισμό. Είναι δυνατόν να μεταδώσουν τη βακτηριακή λοιμώδη νόσο Lyme και ορισμένους τύπους εγκεφαλίτιδας (φλεγμονής του εγκεφάλου) που οφείλονται σε ιούς.
Θεραπεία
Με ένα τσιμπιδάκι γραπώστε το τσιμπούρι από το κεφάλι και βγάλτε το αργά. Μην προσπαθήσετε να το βγάλετε με τα δάχτυλα, επειδή μπορεί να κοπεί το κεφάλι από το σώμα και να μείνει στο δέρμα. Καθαρίστε το δήγμα με οινόπνευμα για εντριβές ή αντισηπτικό. Αν το κεφάλι μείνει σφηνωμένο στο δέρμα, ειδοποιήστε αμέσως το γιατρό σας.